Dames 3 houdt het niet droog

Nuenen, sporthal de Hongerman. Thuisbasis van de volleyballers van Nuvo '68. Hier verspeelde H2 ruim negen jaar geleden het kampioenschap in de tweede klasse. In een troosteloos décor, een verder lege zaal. Het veld links, door een kille wand gescheiden van de rest van de lege zaal. Met alleen een bellende spion van de concurrent op de tribune. Er werd toen al drie jaar gepraat over renoveren van de sporthal. Die renovatie is nog steeds niet geweest. Alleen de afgekeurde vloer werd deze zomer vernieuwd.

Een sombere maandag in november. D3 mag spelen tegen de koploper, Nuvo '68 1. Bij betreden van de zaal valt meteen op dat het net dat de zaal in tweeën deelt ontbreekt. Het is stuk, horen we. Ervoor in de plaats is er een apenkooi-achtige constructie van voetbaldoelen, gymnastiektoestellen en matten. Effectief, al beperkt het de ruimte om te serveren nogal. We mogen spelen op veld 3. Dat is naast de materiaalruimte, waaruit een Siberische koude de zaal inwaait. Met enig geweld weet de coach van de tegenstander de kromgetrokken houten deur te sluiten. Het doet de tocht niet helemaal verdwijnen.

Vol goede moed wordt er ingespeeld. Een bal rolt mijn kant op, ik gooi 'm even op en er valt een druppel op mijn hand. De bal is droog. De druppel komt uit het dak. Het lekt hier. En het regent niet eens. Gelukkig sta ik naast het veld, maar bij het net ligt een gele handdoek. Het lekt ook op de driemeterlijn aan de andere kant van het net. Na elke lange rally moet er even gedweild worden.

Primo biedt de koploper aardig partij, maar komt toch niet in de buurt van een verrassende setwinst. Nuvo '68 heeft veel meer servicedruk. Dat levert iedere set wel een serie van vijf, zes punten op. Bovendien hebben we blessurepech. In de tweede set botsen Mayke en Aida bij het net tegen elkaar. De knie van Aida blijkt daar niet op berekend. En ze is net terug van een lange blessure. Ze kan niet verder, maar uiteindelijk blijkt de blessure mee te vallen. We dweilen nog maar eens. Een van de scheidingsmatten valt met een harde klap op de grond. Zo naargeestig als in 2010 is het echter niet. Er wordt op vier velden fanatiek gespeeld of getraind.

Dames 3 verliest met 3-0 van Nuvo '68. We drinken ons verdriet weg, met blikjes fris in de donkerbruine kantine. Voorlopig zijn we nog niet van de Hongerman af. In het voorjaar komt D3 terug, voor de wedstrijd tegen Nuvo '68 3. En ook D2 mag hier dit seizoen nog spelen. Hopelijk regent het dan niet te hard. Maar het kan nog erger. H1 moest in november ook tegen Nuvo '68. Niet in de Hongerman, maar in een gymzaal. Zonder warm water. Wel met 4-0 winst.